August 10, 2018

Page 7

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sin dicit obscurari quaedam nec apparere, quia valde parva sint, nos quoque concedimus; Roges enim Aristonem, bonane ei videantur haec: vacuitas doloris, divitiae, valitudo; Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi? Dolor ergo, id est summum malum, metuetur semper, etiamsi non aderit; Duo Reges: constructio interrete. Nam illud quidem adduci vix possum, ut ea, quae senserit ille, tibi non vera videantur. Virtutibus igitur rectissime mihi videris et ad consuetudinem nostrae orationis vitia posuisse contraria. Nihilo beatiorem esse Metellum quam Regulum. Quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret.

Invidiosum nomen est, infame, suspectum. Teneo, inquit, finem illi videri nihil dolere. Si longus, levis dictata sunt. Est enim tanti philosophi tamque nobilis audacter sua decreta defendere. At tu eadem ista dic in iudicio aut, si coronam times, dic in senatu. Haec para/doca illi, nos admirabilia dicamus. Qui convenit? Esse enim quam vellet iniquus iustus poterat inpune. Et non ex maxima parte de tota iudicabis?

Re mihi non aeque satisfacit, et quidem locis pluribus. Neque enim disputari sine reprehensione nec cum iracundia aut pertinacia recte disputari potest. Cur tantas regiones barbarorum pedibus obiit, tot maria transmisit? Quamquam haec quidem praeposita recte et reiecta dicere licebit. Prioris generis est docilitas, memoria; Videsne igitur Zenonem tuum cum Aristone verbis concinere, re dissidere, cum Aristotele et illis re consentire, verbis discrepare? Quid de Pythagora? Conferam tecum, quam cuique verso rem subicias; Nullus est igitur cuiusquam dies natalis.

Iam doloris medicamenta illa Epicurea tamquam de narthecio proment: Si gravis, brevis; Eam tum adesse, cum dolor omnis absit; Sin te auctoritas commovebat, nobisne omnibus et Platoni ipsi nescio quem illum anteponebas?

Frater et T. Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere? Quae quo sunt excelsiores, eo dant clariora indicia naturae. Sullae consulatum? Nunc omni virtuti vitium contrario nomine opponitur. Quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret. Commentarios quosdam, inquam, Aristotelios, quos hic sciebam esse, veni ut auferrem, quos legerem, dum essem otiosus; Re mihi non aeque satisfacit, et quidem locis pluribus.

Sed vos squalidius, illorum vides quam niteat oratio. Si enim non fuit eorum iudicii, nihilo magis hoc non addito illud est iudicatum-. Sed haec in pueris; Qui ita affectus, beatum esse numquam probabis; Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere?

Ita relinquet duas, de quibus etiam atque etiam consideret. Iis igitur est difficilius satis facere, qui se Latina scripta dicunt contemnere. Nam bonum ex quo appellatum sit, nescio, praepositum ex eo credo, quod praeponatur aliis. Sit, inquam, tam facilis, quam vultis, comparatio voluptatis, quid de dolore dicemus? Suam denique cuique naturam esse ad vivendum ducem.

An, partus ancillae sitne in fructu habendus, disseretur inter principes civitatis, P. Quamquam te quidem video minime esse deterritum. Si qua in iis corrigere voluit, deteriora fecit. Illa sunt similia: hebes acies est cuipiam oculorum, corpore alius senescit; Eiuro, inquit adridens, iniquum, hac quidem de re; In eo enim positum est id, quod dicimus esse expetendum. Ergo id est convenienter naturae vivere, a natura discedere. Non autem hoc: igitur ne illud quidem. Ad eas enim res ab Epicuro praecepta dantur. Quam tu ponis in verbis, ego positam in re putabam.

Dolere malum est: in crucem qui agitur, beatus esse non potest. At iam decimum annum in spelunca iacet. Coniunctio autem cum honestate vel voluptatis vel non dolendi id ipsum honestum, quod amplecti vult, id efficit turpe. Si mala non sunt, iacet omnis ratio Peripateticorum. Quippe: habes enim a rhetoribus; Quaesita enim virtus est, non quae relinqueret naturam, sed quae tueretur.

Sed haec quidem liberius ab eo dicuntur et saepius. Uterque enim summo bono fruitur, id est voluptate. Suo enim quisque studio maxime ducitur. Qui-vere falsone, quaerere mittimus-dicitur oculis se privasse; Cuius similitudine perspecta in formarum specie ac dignitate transitum est ad honestatem dictorum atque factorum. Oratio me istius philosophi non offendit; Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi?

Top